Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Ogólne zasady odrobaczania szczeniąt oraz kociąt

Od 2 tyg. życia - preparatami działającymi na robaki obłe (nicienie 2,4,6-ty tydzień życia) ponieważ mogą one być przekazywane śródmacicznie (przez łożysko – droga zarażenia istotna w szczególności u psów) lub laktogennie (z mlekiem matki w czasie aktu ssania). Do 6 mies. życia co 1 miesiąc a następnie co 3 miesiące.
Powyżej 1 roku życia powinno się odrobaczać psy i koty raz na kwartał (w tym zawsze przynajmniej kilka dni przed szczepieniem). Warto też zastosować je przed planowaną ciążą - aby nie zarażać potomstwa. Jeśli zwierzę ma kontakt z dziećmi warto naszego pupila odrobaczać częściej (np. co 2 mies.), ponieważ niektóre pasożyty przewodu pokarmowego zwierząt mogą być inwazyjne dla człowieka np. bąblowica - forma rozwojowa tasiemca mogąca się umiejscowić na terenie narządów wewnętrznych oraz ośrodkowego układu nerwowego.

Ogólne zasady przeprowadzania szczepień ochronnych

Pierwsze szczepienia u psów powinny być przeprowadzone w 6, 9 i 12 tyg. życia. Dla tak młodych zwierząt istnieją specjalne szczepionki typu Puppy (związane jest to z przełamaniem bariery immunologicznej jaką stanowi odporność bierna – czyli przeciwciała przekazane z pierwszymi frakcjami mleka matki).
U kotów pierwsze szczepienie wykonuje się około 8-9 tygodnia życia, kolejne wykonuje się w granicach 11 – 12 tygodnia życia. W tym wypadku brak jest jak na chwilę obecną szczepionek typu Puppy. Ponieważ po podaniu szczepionki organizm musi przeanalizować wprowadzone antygeny. Odporność czyli wystarczająco wysokie miano przeciwciał chroniących organizm pojawia się po około 10 - 14 dniach. Dopiero po takim czasie od ostatniego szczepienia zalecany jest pierwszy spacer. Ostatnia immunizacja – czyli szczepienie - powinna zabezpieczać przed największą ilością chorób zakaźnych, chroni ona bowiem zwierzę na co najmniej rok.
Kolejne szczepienia zaleca się powtarzać raz w roku.
U zwierząt ciężarnych w szczególności u kotek stosuje się szczepionki inaktywowane (bakterie i wirusy w nich zawarte są martwe).
Szczepionki dostosowane są dla poszczególnych gatunków zwierząt. Istnieją również różne zestawy antygenów w szczepionce (tzn. różna jest ilość chorób przed którymi zabezpiecza szczepionka).

Profilaktyka przecipchelna i przeciw kleszczowa

Zabezpieczenie przeciw pchelne i przeciw kleszczowe jest ważną, ale często pomijaną formą profilaktyki. Powinna odbywać się systematycznie ze szczególnym nasileniem w okresie wiosennym i jesiennym. Pasożyty zewnętrzne, do których zaliczamy pchły i kleszcze oprócz działania mechanicznego ukąszenia, działania jadu wywołującego APZS są głównymi roznosicielami ciężkich chorób krwi: babeszjozy, boreliozy, jak również tasiemczycy przez jaja pcheł. W zależności od używanych środków zabezpieczenie powinno odbywać się z reguły od 2-ch tygodni do miesiąca przeciw kleszczom i od jednego do dwóch miesięcy w zależności od stosowanego środka przeciw pchelnie stosowanych per-on (na skórę). Nieco dłużej działają dobre obroże.